ایمان انسان‏هاى بینا

ایمان انسان‏هاى بینا

از نشانه های مطابقت کامل صراط مستقیم زندگى با حق از نظز قرآن

 انسان، به طور فطرى حق‌‏بین [۱]، حق‌‏طلب و حق‌‏پذیر است. [۲] تنها کسانى حق را نمى‏‌بینند و با آن مخالفت مى‏‌ورزند که آلودگى‏‌هاى اخلاقى و عملى، دیدۀ عقل و قلب آنها را کور، و گوشِ دل آنها را کر، کرده باشد.

مطابقت کامل برنامه‌‏اى که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، از جانب او براى زندگى انسان آورده است با حق، ایجاب مى‏‌کند افرادى که فطرت پاک آنها آلوده نشده و حواسّ باطنى آنها سالم است، حق بودن آن را تشخیص دهند و به آن ایمان بیاورند:

 (أَفَمَن یعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَیک مِن رَّبِّک الْحَقُّ کمَنْ هُوَ أَعْمَى إِنَّمَا یتَذَکرُ أُولُوا الْأَلْبَـبِ (رعد: ۱۹).

آیا کسى که مى‏‌داند آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده، حقّ است، همانند کسى است که نابیناست؟! تنها صاحبان اندیشه متذکر مى‌‏شوند).

این تعبیر لطیف و زیبا، بیانگر این واقعیت است که حقّانیت برنامه‏‌هایى که پیامبر_ صلی الله علیه و آله _ از جانب خداوند سبحان آورده، به قدرى روشن است که امکان ندارد چشم دلِ کسى بینا باشد و آن را تشخیص ندهد و یا نپذیرد .

این معنا با تعبیرهاى دیگر، در آیات متعدّدى (ر. ک: سبأ: ۶ / قصص: ۵۳ / احقاف: ۳۰) دیده مى‏شود، مانند:

 (وَ لِیعْلَمَ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّک فَیؤْمِنُوا بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ وَ إِنَّ اللّه لَهَادِ الَّذِینَ ءَامَنُوا إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ (حج: ۵۴).

و [نیز] هدف این بود که آگاهان بدانند این (قرآن)، حقّ است از سوى پروردگارت، و در نتیجه به آن ایمان بیاورند و دل‌هایشان در برابر آن، خاضع گردد و خداوند، کسانى را که ایمان آوردند، به سوى صراط مستقیم، هدایت مى‏کند).


[۱] . (فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَ تَقْوَاهَا (شمس: ۸)؛ سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام كرده است). 

[۲] . (فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَتَ اللّه الَّتِى فَطَرَ النَّاسَ عَلَیهَا (روم:۳۰) پس روى خود را متوجّه آیین خالص پروردگار كن! این فطرتى است كه خداوند، انسان‌ها را بر آن آفریده است).