نکاتی پیرامون زیارت - صفحه 1

درآمد

واژه شناسى «زيارت»

واژه «زيارت» ، از ريشه «زور» ، به معناى ميل كردن به چيزى و روى گردانى از چيزى ديگر است و از اين رو ، ديدارهايى كه داراى اين مضمون و حامل اين پيام باشند ، زيارت ناميده مى شوند . ابن فارِس ، در اين باره مى گويد :
الزاء و الواو و الراء ، أصل واحد يدلّ على الميل و العدول ... و من الباب الزائر لأنّه إذا زارك فقد عدل عن غيرك . ۱
زاء و واو و راء (زور) ، از يك ريشه اند كه بر تمايل و انصراف ، دلالت مى كنند ... و زائر نيز از همين ريشه است ؛ زيرا وقتى زائر ، تو را زيارت كند ، از ديگرى روى گردانده است .
ابن منظور نيز اين معنا را تأييد كرده ، مى گويد :
زار فلان فلانا أى مال إليه . و التزوير : كرامة الزائر و إكرام المزور للزائر . ۲
فلانى ، فلانى را زيارت كرد ؛ يعنى به او روى آورد . تزوير نيز به معناى بزرگ شمرده شدن زائر و اِكرام او توسّط زيارت شونده است .
طُرَيحى هم مى گويد :
وَ الزيارة فى العرف : قصد المزور إكراما له وَ تعظيما له وَاستئناسا به . ۳
زيارت ، در عرف ، آهنگِ زيارت شونده را كردن ، به منظور تكريم و بزرگداشت او و همدم

1.معجم مقاييس اللغة ، ج ۲ ، ص ۳۶.

2.لسان العرب ، ج ۴ ، ص ۳۳۵ .

3.مجمع البحرين ، ج ۲ ، ص ۷۹۲ .

صفحه از 20